แตกตื่นทั้งวัด !! แม่เสียชีวิตกระทันหันห่วงลูก เข้าสิงร่างสั่งเสียกลางพิธีบำเพ็ญกุศลศพทำแตกตื่นทั้งวัด-หลวงพ่อรุดเจราจาขอให้ไปผุดไปเกิดในภพที่ดีก่อนเรียกลูกผัว ลูกเขยมาสั่งเสียก่อนยินยอมออกจากร่าง-คอหวยไม่พลาดแห่นำเลขแด็ดทุ่มเสี่ยงโชคหวยงวดวันที่ 1 เม.ย. 69 อย่างคึกคัก

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า เมื่อคืนวันที่ 29 มี.ค. 69 ที่วัดโพธิ์เสด็จ หมู่ 8 ต.โพธิ์เสด็จ อ.เมือง จ.นครศรีธรรมราช มีการจัดงานบำเพ็ญกุศลศพนางโฉมฉาย วงศ์สวัสดิ์ หรือ “โอ๋” อายุ 47 ปี บ้านอยู่หมู่ 6 ต.โพธิ์เสด็จ อ.เมือง จ.นครศรีธรรมราช เสียชีวิตด้วยโรคเส้นเลือดไปเลี้ยงหัวใจตีบตันทำให้หัวใจวายเฉียบพลัน เมื่อเวลาประมาณ 11.00 น.วันที่ 26 มี.ค.ที่ผ่านมา ท่ามกลางความโศกเศร้าเสียใจของสามี และลูก  ๆ รวมทั้งญาติมิตร เพื่อนฝูงเนื่องจากเป็นการจากไปอย่างกะทันหัน และกำหนดตั้งศพบำเพ็ญกุศ,ระหว่างวันที่ 26-30 มี.ค.2569 กำหนดฌาปนกิจศพวันอังคารที่ 31 มี.ค.2569 ตั้งแต่เวลา 13.30 น.เป็นต้นไป ณ.ฌาปนสถานวัดโพธิ์เสด็จ

ทั้งนี้ครอบครัวของนางโฉมฉาย ประกอบอาชีพให้เช่าเวที เครื่องเสียง เครื่องปั่นไฟ ชื่อ”ทาบมิวสิค หรือกิตติศักดิ์ซาวด์” โดยนายประทวน คมพลัดลับ อายุ 57 ปี และนายกิตติศักดิ์ วงศ์สวัสดิ์ อายุ 30 ปี สามีและลูกชายคนโต ของนางโฉมฉาย รวมทั้งตัวนางโฉมฉาย เองร่วมกันคนดำเนินการรับงานทั่วภาคใต้  ทำให้ครอบครัวของนางโฉมฉาย เป็นที่รู้จักกันในวงการบันเทิงในภาคใต้ในวงกว้าง ประกอบกับนางโฉมฉาย เป็นคนที่มีจิตใจเข้มแข็ง มีอัธยาศัยดี มีน้ำใจ พูดจาตรงไปตรงมา เป็นหญิงแกร่งสู้ชีวิตคนหนึ่ง ยิ่งทำให้เป็นที่เคารพรักของคนในวงการบันเทิงอย่างกว้างขวางและแห่เดินทางมาร่วมบำเพ็ญกุศลศพในแต่ละคืนเป็นจำนวนมาก

อย่างไรก็ตามหลังการเสียชีวิตและดำเนินตั้งศพบำเพ็ญกุศพที่ศาลาวัดโพธิ์เสด็จ ได้เกิดเรื่องให้แตกตื่นวุ่นวายและตกใจตั้งแต่วันแรกในการประกอบพิธีรดน้ำศพ เมื่อน้องน้ำ อายุ 21 ปี นักศึกษาสาวมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ลูกสาวคนเล็กของนางโฉมฉาย  เกิดมีอาการตัวสั่น หน้าซีด ตาขวาง และร้องห่มร้องให้อย่างหนัก และพยายามวิ่งหนี  ซึ่งจากการพูดจาสื่อสารทำให้เข้าใจได้ว่าดวงจิตวิญญาณนางโฉมฉาย มาเข้าสิงร่างน้องน้ำและบอกว่าตัวเองยังไม่ตาย  หลังจากนั้นก่อนการสวดพระอภิธรรมศพในคืนที่ 2 ก็เกิดเหตุในลักษณะเดียวกัน

ครั้งล่าสุดเมื่อคืนวันที่ 28 มี.ค.ที่ผ่านมา หลังพระภิกษุสงฆ์ประกอบพิธีสวดพระอภิธรรม โดยน้องน้ำ ลูกสาวคนเล็กและคนในครอบครัวส่วนใหญ่ก็อยู่ร่วมในพิธี โดยหลังการสวดพระอภิธรรมจนเสร็จสิ้นและพระภิกษุสงฆ์เดินทางกลับเข้ากุฏิ น้องน้ำ บุตรสาวคนเล็กก็มีอาการเหมือนคืนแรกและคืนที่ 2 ในครั้งนี้ได้พยายามวิ่งออกไปนอกบริเวนศาลา จนญาติ ๆ ต้องวิ่งตามไล่จับตัวเอาไว้จนชุลมุนวุ่นวาย  และเป็นเรื่องที่น่าแปลกใจที่น้องน้ำเป็นเด็กผู้หญิงผอมบางหนักแค่ไม่ถึง 40  กก.แต่ญาติ ๆ ทั้งชายและหญิง 4-5 คนแทบจะช่วยกันจับไม่ไหว ท่ามกลางความแตกตื่นของแขกเหรื่อที่อยู่ในงานจำนวนมาก  บรรดาผู้หลักผู้ใหญ่ในงานและญาติ ๆ ได้ช่วยกันเจรจาสื่อสารชี้แจงบอกกล่าวและวิงวอนขอร้องต่าง ๆ นา ๆ แต่น้องโอ๋ในร่างของน้องน้ำไม่ยอมรับฟังใด ๆ ทั้งสิ้นตะโกนโหวกเหวกโวยวายและพยายามจะสะบัดหนีตลอดเวลา

 ในที่สุดทางคณะกรรมการวัดต้องรีบวิ่งไปตามพระภิกษุซึ่งเป็น 1 ใน 4 รูปที่ร่วมสวดพระอภิธรรมบำเพ็ญกุศลศพน้องโอ๋ ให้มาช่วยเจรจาอยู่เป็นเวลานาน ซึ่งพระอาจารย์ได้กล่าวกับน้องโอ๋ในร่างของน้องน้ำว่า 

“น้องโอ๋ เสียชีวิตหรือตายไปแล้ว อยู่คนละโลกคนละมิติกับน้องน้ำ บุตรสาวไปแล้ว ขอให้ดวงจิตวิญญาณไปสู่ภพภูมิที่ดีเป็นเป็นนางฟ้าบนสวรรค์ชั้นฟ้า ไม่ต้องห่วงสามี ลูกหลาน และญาติมิตรหากต้องการจะสื่อสารบอกกล่าวอะไรก็ขอให้บอกมาตรง ๆ ไม่ใช่มาสิงร่างเป็นการทำร้ายบุตรสาวเช่นนี้ และยังทำให้ญาติ ๆ และแขกเหรื่อที่มาร่วมงานบำเพ็ญบุญบำเพ็ญกุศล เพื่ออุทิศบุญกุศลไปให้น้องโอ๋ต่างพากันแตกตื่นตกใจ ซึ่งเป็นการสร้างเวรกรรมซ้ำเติมให้กับตัวเอง เป็นการกระทำที่ใช้ไม่ได้  ไม่ถูกต้อง"

ในที่สุดน้องโอ่ในร่างของน้องน้ำ บุตรสาวก็ค่อยเย็นลงและยอมรับว่าตัวเองตายไปแล้ว แต่เป็นห่วงสามี ห่วงลูกหลาน รวมทั้งลูกเขย จึงเข้ามาสิงร่างน้องน้ำ บุตรสาวคนเล็ก เพื่อจะขออยู่กับคนในครอบครัวในโลกมนุษย์ต่อไปเหมือนเดิม ในขณะที่พระอาจารย์ยืนยันว่าไม่สามารถทำได้ขอให้ไปผุดไปเกิดในภพภูมิที่ดี ไม่ต้องห่วงคนที่อยู่ในโลกมนุษย์ สามี ลูกหลาน ลูกเขยและญาติมิตรเพื่อนพ้องน้องพี่จะช่วยทำบุญอุทิศส่วนผลส่วนกุศลไปให้  น้องโอ๋ในร่างน้องน้ำถึงกับปล่อยโฮร้องห่มร้องให้อย่างน่าสงสารและกวัดมือเรียกสามี ลูกและหลานรวมทั้งลูกเขยไปกอดและหอมแก้มสั่งลาเป็นครั้งสุดท้าย ท่าม กลางความเศร้าสลดหดหู่และสงสารของคนที่เห็นเหตุการณ์บางคนถึงกับกลั่นน้ำตาไม่ไหว ก่อนที่ดวงจิตวิญญาณน้องโอ๋ จะออกจากร่างน้องน้ำไปท่ามกลางความโล่งใจของทุกคน ซึ่งหลังจากนั้นน้องน้ำก็กลับมาเป็นปกติดั่งเดิมแต่หน้าซีดขาวและอ่อนเพลียอย่างหนัก ไม่สามารถจำเรื่องราวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้