ต่อมาเมื่อเวลา 14.00น.ในวันที่ 5 ธันวาคม 2568 เจ้าหน้าที่ตำรวจชุดสืบสวน สภ.กระทุ่มแบน ได้ทำการติดตามพร้อมกับนำตัวนพดล หรือบิ๊กฯ มาทำการซักถามในเหตุดังกล่าว เบื้องต้น นายนพดลฯ ให้การยอมรับว่า ตนเป็นคนทำสีรถให้กับอู่ดังกล่าวจริง โดยมี นายสนธยา หรือเหลา  เป็นนายทุนเปิดอู่ดังกล่าวให้ โดยก่อนหน้านั้นตัวนายนพดลฯ เคยทำงานเป็นลูกน้องขับรถเคลมประกันภัยให้กับนายสนธยาฯ ซึ่งทำอาชีพรับเคลมรถอยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว

     กระทั่งต่อมาก็ได้มาเปิดอู่ดังกล่าว พร้อมกับมีการติดต่อรับลูกค้า และเมื่อมีลูกค้านำรถเข้ามาซ่อม ในครั้งแรกนั้นนายสนธยาฯ เป็นผู้นำรถของลูกค้าออกไปจำนำ โดยที่ นายนพดลฯ ให้การว่า ตนไม่ทราบเรื่องดังกล่าว จนกระทั่งต่อมาถึงได้ทราบเรื่อง จึงได้บอกให้ติดตามรถดังกล่าวกลับมาคืนลูกค้า แต่ต่อมานายสนธยาฯ ได้ชวนนายนพดลฯ ขับรถไปเป็นเพื่อน ซึ่งเมื่อไปถึงพบว่าเป็นการนำรถไปจำนำ และนายสนธยาฯ ได้แบ่งเงินส่วนแบ่งให้ หลังจากนั้นจึงได้ร่วมกันทำเรื่อยมา ในการนำรถลูกค้าไปจำนำ ซึ่งจะใช้วิธีการคือ เมื่อมีรถคันใหม่มาที่อู่ก็เอารถคันใหม่ไปจำนำแล้วไถ่รถคันเก่าคืนมา 

     จนกระทั่งพวกตนหมุนเวียนจำนวนเงินดังกล่าวไม่ทัน จึงทำให้รถจำนวนมากค้างอยู่ที่ผู้รับจำนำนำ จนเกิดเป็นเหตุดังกล่าว ส่วนรายได้จากการจำนำนั้นตอนแรกๆ ตนได้เพียงแค่ 500 บาทต่อเที่ยวขับ แต่ระยะหลังมีปัญหากัน จึงตกลงแบ่งกันคนละครึ่งของเงินที่จำนำรถได้ โดยรถของผู้เสียหายนั้นได้นำไปจำนำไว้กับสถานที่รับจำนำรถแห่งหนึ่งในจังหวัดราชบุรี ซึ่งในส่วนของตัวเองได้ทำมาแล้วจำนวน 16 คัน