สิ่งที่คณะสถาบันวิจัย ดาราศาสตร์แห่งชาติ(องค์การมหาชน) กระทรวง อุดมศึกษาวิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรมพบและเป็นพิเศษมากที่สุด โดยพบว่า วันพระธาตุไร้เงาตรงกับวันเถลิงศกสงกรานต์ หรือชาวนครเรียกว่า“วันรับเจ้าเมืองใหม่ โดยทางคณะ ฯคำนวณได้แบบนี้เพราะเป็นการวางผังกับดวงรวงข้าวเหมือนพระมหาธาตุสุโขทัย และแม้แต่พระปฐมเจดีย์ก็วางผังแบบนี้วางผังกับดาวรวงข้าวตอนตกจากขอบฟ้า ซึ่งดาวรวงข้าวจะอยู่ตรงข้ามกับวันที่พระอาทิตย์เคลื่อนเข้าสู่ราศรีเมษ ที่เราเรียกว่าวันเถลิงศก ซึ่งเวลาดวงอาทิตย์มันอยู่ดาวอะไรจะสว่างแค่ไหนก็จะมองไม่เห็นคนโบราณจึงใช้ดาวที่อยู่ตรงข้ามพอดาวอวงนี้ตกปุ๊บดวงอาทิตย์ก็จะสาดส่องขึ้นมาวันนั้นคือ”วันปีใหม่”หรือ”วันเถลิงศก” และปรากฏการณ์นี้จะมีครั้งเดียวและเราคำนาณได้ว่าตรงกับวันที่ 11 เมษายน ซึ่งวันนั้นเกิดปรากฏการณ์ 2 ปรากฏ การณ์คือ วันพระธาตุไร้เงา และวันเถลิงศกรับเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช

นางอรพิน รินาพร้าว หัวหน้าคณะวิจัย ฯ กล่าวว่า มันไม่ใช่แค่นั้นเพราะเรามาคิดว่าในสมัยนั้นคนสร้างหรือวางวัน เวลาในการสร้างหรือสมโภชพระบรมธาตุ พราหมณ์ในสมัยนั้นเขาเอาความรู้เอาศาสตร์มาจากไหน คงไม่ใช่เอามาจากสุโขทัยเพราะสุโขทับมีหลักศิลาจารึกว่าเอาไปจากนครศรีธรรมราช แล้วนครศรีธรรมราชเอามาจากที่ไหนเป็นต้นแบบปรากฏว่าเมื่อเราลองไล่ดูในพิพักภูมิภาคใกล้ ๆ กันที่มีการวางศิลปะสถาปัตยกรรมแบบเดียวกัน และไปเจอที่อินเดียเมืองอนุราชปุระ คือพระมหาเจดีย์ เจดีย์รุวันเวลิ หรือ มหาถูปา หรือ มหาถูปา หรือ สุวรรณมาลิกเจดีย์ เป็นเจดีย์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเมืองอนุราชปุระ มีขนาดกว้าง 100 เมตร สูง 100 เมตร เป็นเจดีย์ทรงกลมฟองน้ำ มีกำแพงประดับด้วยช้างหินล้อมรอบรวม 362 เชื่อก มีเนื้อที่ 12.5 ไร่ ซึ่งมีการวางผังแบบเดียวกันที่สำคัญอยู่ในละติจูดเดียวกันตรงกันหมดเลยและจะต้องเกิดปรากฏการณ์เดียวกันในวันเดียวกันด้วย และมีอีกแห่งที่เหมือนกันอยู่ที่เมืองโบโบนานุระ เมืองหลวงที่สองของประเทศศรีลังกา คือพระมหาธาตุเจดีย์เจดีย์กิริเวเหระ จะวางผังเหมือนกันคือเอียงไปทางทิศเหนือนิด ๆ หมายถึงเอียงจากทิศตะวันออกไปทางทิศเหนือนิด ๆ เป็นการเอียงไปตามตำแหน่งดาวรวงข้าวตอนตก ศาสตร์ทั้งหมดมีระบุอยู่ในตำราคัมภีร์พระเวทย์ เชื่อมโยงศรีลังกาและประเทศอินเดีย