ด้วยเมื่อวันที่ 5 เมษายน 2567 เวลาประมาณ 12.30 น. ตัวจำเลยนั้นเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน ที่เกิดเหตุ ตัวจำเลยได้แอบชอบ (ผู้เสียหายหญิงสาววัย 17 ปี) ซึ่งเป็นลูกบ้านที่ตนดูแล ตัวจำเลยนั้นได้มีการเล่นแอปพลิเคชันเฟซบุ๊ก (Facebook) แชทหาผู้เสียหายได้ระยะหนึ่ง ต่อมาตัวจำเลยนั้น ได้หลอกให้ (ผู้เสียหายหญิงสาววัย 17 ปี) ให้ซื้อของใช้มาให้ที่กระ ท่อมกลางทุ่งนาแห่งหนึ่งใน ตำบลกงรถ อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา เมื่อตัว (ผู้เสียหายหญิงสาววัย 17 ปี) มาถึง ตัวจำเลยได้ใช้กำลังจับตัวผู้เสียหายลงนอนที่พื้น จับถอดเสื้อผ้าออก ตัวผู้เสียหายไม่ยินยอมและอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ตัวจำเลยได้กระทำการข่มขืนจนสำเร็จความใคร่ หลายครั้ง

ต่อมา วันที่ 9 เมษายน 2567 เวลากลางวัน ตัวจำเลยได้บังอาจ โพสต์รูปภาพ (ผู้เสียหายหญิงสาววัย 17 ปี) โดยใส่ข้อ ความอยู่ข้างบนภาพของผู้เสียหายว่า “ใครพาเมียผมไปไหนผมตามถึงที่เลยนะครับ” ผู้เสียหายได้มีการ แสดงความคิดเห็นว่า “ให้ลบรูปตนออก” แต่ตัวจำเลยนั้น แสดงความคิดเห็นกลับว่า “ขอกินพอเต้นสนุกนะจ๊ะเมียจ๋า” ทำให้ปรากฏภาพของผู้เสียหายและข้อความดังกล่าวออกเผยแพร่ให้แก่ประชาชนทั่วไปซึ่งเป็นบุคคลที่สามที่เป็นสมาชิกของเฟซบุ๊กได้พบเห็นภาพและข้อความที่แสดงความคิดเห็น จึงทำให้ตัวผู้เสียหายตัดสินใจบอกครอบครัวเรื่องที่ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านข่มขืนตน แล้วเข้าแจ้งความดำเนินคดีที่ สภ.ห้วยแถลง เมื่อสู้คดีบนขั้นศาล ตัวจำเลยได้ขอประกันตัวชั่วคราว แล้วหลบหนีไป