นายสมบูรณ์ ดุมเกษม อายุ 55 ปี เพื่อนบ้านที่ให้การช่วยเหลือ กล่าวว่า เดิมตนเปิดกิจการร้านท่อไอเสียอยู่ที่อื่น พึ่งกลับมาเปิดร้านท่อไอเสียที่บ้านเกิด เมื่อ 3 เดือนก่อน ตนขับรถสวนกับรถจักรยานยนต์พ่วงข้างแม่ลูกพิการ จึงสังเกตเห็นว่าลูกพิการพาแม่ไปโรงพยาบาลซึ่งอยู่ห่างบ้าน 10 กม. จึงได้เข้าสอบถามและให้ความช่วยเหลือ ให้ของกิน ของใช้ หม้อหุงข้าว บางวันก็มีข้าว บางวันก็ไม่มีข้าว และซ่อมรถจยย.พ่วงข้างให้แข็งแรง เห็นครั้งแรกถึงกับน้ำตาไหล รู้สึกรันทด ไม่น่าจะจนหรือทุกข์ยากขนาดนี้ ยิ่งชาวบ้านมาลือว่าแม่เตียงเป็นปอบ ยิ่งทำให้ชาวบ้านห่างไกลออกไป เมื่อตนไปสัมผัสหรือเข้าไปช่วยเหลือ มั่นใจไม่ได้เป็นปอบตามที่ชาวบ้านลือกัน เวลาตนไปสอบถามเรื่องนี้จากนายพรสวรรค์ ก็จะดูเศร้าเสียใจและน้ำตาซึม

นายสมบูรณ์ กล่าวต่อไปอีกว่า ก่อนหน้านี้ ลูกสาวนางเตียงจะอยู่ที่บ้านหลังนี้ แต่นางเตียงกับนายพรสวรรค์จะไปปลูกกระท่อมอยู่ในป่าช้าตรงข้ามบ้านลูกสาว ต่อมาทางการได้ขุดสระน้ำสาธารณะบริเวณป่าช้า ทำให้สองแม่ลูกต้องมาอยู่บ้านลูกสาว ส่วนลูกสาวได้ไปอยู่บ้านสามีที่ จ.ร้อยเอ็ด  ซึ่งลูกทั้ง 4 คนไม่เคยติดต่อกลับมาเลย ส่วนรถจักรยานยนต์พ่วงข้าง อสม. บอกว่าได้มาจากแพทย์หญิงคนหนึ่งเห็นลูกพาแม่ไปหาหมอที่โรงพยาบาล ท่านเห็นเข้าก็รู้สึกสงสาร จึงได้จ้างให้ลูกไปรดน้ำต้นไม้ที่บ้าน และเห็นว่าการเดินทางลำบาก จึงได้ให้รถจักรยานยนต์พ่วงข้างไว้สำหรับเดินทาง ซึ่งรถก็เก่ามากแล้ว เวลาขับตัวพ่วงก็จะสั่นและพื้นก็ผุ ตนจึงได้นำรถมาซ่อมให้อยู่ในสภาพดี