2480

เศรษฐกิจ-สังคม

วันที่ 4 พฤศจิกายน 2569 เวลา 09.00 น. ผู้สื่อข่าวลงพื้นที่ตำบลบ้านกลาง อำเภอเมืองนครพนม สำรวจความคิดเห็นผู้ประกอบการและช่างติดตั้งระบบโซลาร์เซลล์ในท้องถิ่น ภายหลังมีโครงการส่งเสริมการติดตั้งระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ของภาครัฐ พบเสียงสะท้อนจากผู้ประกอบการรายย่อยที่มองว่ายังเข้าไม่ถึงโอกาสในการเข้าร่วมโครงการ ขณะที่รูปแบบการดำเนินงานและเงื่อนไขต่าง ๆ ยังเป็นอุปสรรคต่อช่างในพื้นที่

โดยนายวรวุฒิ อินทร์เลิศ เจ้าของร้านวรวุฒิเซอร์วิสเซนเตอร์ เปิดเผยว่า ในส่วนของช่างท้องถิ่นและผู้ประกอบการรายย่อย แทบไม่มีโอกาสเข้าไปมีส่วนร่วมกับโครงการติดตั้งระบบโซลาร์เซลล์ขนาด 5 กิโลวัตต์ (kW) ของรัฐบาลอย่างแท้ จริง เนื่องจากภาครัฐมีทีมงานดำเนินการและประสานงานกับประชาชนโดยตรง ส่วนช่างในพื้นที่มีบทบาทเพียงผู้รับจ้างติดตั้งตามคำสั่ง ไม่ได้มีส่วนร่วมในกระบวนการบริหารจัดการหรือเข้าถึงโอกาสทางธุรกิจอย่างเต็มที่

นายวรวุฒิยังตั้งข้อสังเกตถึงความคุ้มค่าของระบบโซลาร์เซลล์แบบออนกริด (On-Grid) ซึ่งเป็นระบบที่เชื่อมต่อกับโครงข่ายไฟฟ้า ว่าอาจไม่ตอบโจทย์ประชาชนทุกกลุ่ม โดยเฉพาะบ้านเรือนที่ไม่มีคนอยู่ในช่วงกลางวัน เพราะเป็นช่วงเวลาที่แผงโซลาร์เซลล์ผลิตกระแสไฟฟ้าได้มาก แต่หากไม่มีการใช้ไฟฟ้าในช่วงดังกล่าว ประโยชน์ที่ได้รับอาจไม่เต็มประสิทธิ ภาพ

นอกจากประเด็นความคุ้มค่าแล้ว ยังมีข้อกังวลเกี่ยวกับเงื่อนไขการเข้าร่วมโครงการ ทั้งระยะเวลาการรับประกันผลงานที่ยาวนาน ภาระความรับผิดชอบต่ออุปกรณ์และระบบ รวมถึงขั้นตอนการขออนุญาตและประสานงานกับการไฟฟ้าที่มีรายละเอียดค่อนข้างซับซ้อน ส่งผลให้ช่างรายย่อยในท้องถิ่นไม่มั่นใจว่าจะสามารถรับภาระและปฏิบัติตามเงื่อนไขได้ครบถ้วน

ส่วนต้นทุนอุปกรณ์ นายวรวุฒิระบุว่า แบตเตอรี่สำหรับระบบกักเก็บพลังงานยังมีราคาค่อนข้างสูง โดยเริ่มต้นประมาณ 35,000-50,000 บาท และอาจเพิ่มขึ้นถึงหลักแสนบาท ขึ้นอยู่กับขนาดและความจุ เช่น แบตเตอรี่ขนาด 314 แอมป์ ซึ่งมีราคาสูงเกือบแตะหลักแสนบาท ทำให้ประชาชนต้องพิจารณางบประมาณและความจำเป็นในการใช้งานอย่างรอบคอบ

ทั้งนี้ หากเปรียบเทียบระหว่างระบบโซลาร์เซลล์ที่มีแบตเตอรี่สำรองไฟกับระบบออนกริด พบว่าระบบที่มีแบตเตอรี่ต้องดูแลเรื่องการชาร์จ การคายประจุ การควบคุมระบบ และมาตรฐานความปลอดภัยมากกว่า ขณะที่ระบบออนกริดมีรูปแบบการทำงานที่ไม่ซับซ้อนเท่า ภาระการดูแลหลักอยู่ที่การตรวจสอบระบบและทำความสะอาดแผงรับพลังงานแสงอาทิตย์อย่างสม่ำเสมอ

นอกจากประเด็นความคุ้มค่าแล้ว ยังมีข้อกังวลเกี่ยวกับเงื่อนไขการเข้าร่วมโครงการ ทั้งระยะเวลาการรับประกันผลงานที่ยาวนาน ภาระความรับผิดชอบต่ออุปกรณ์และระบบ รวมถึงขั้นตอนการขออนุญาตและประสานงานกับการไฟฟ้าที่มีรายละเอียดค่อนข้างซับซ้อน ส่งผลให้ช่างรายย่อยในท้องถิ่นไม่มั่นใจว่าจะสามารถรับภาระและปฏิบัติตามเงื่อนไขได้ครบถ้วน

ส่วนต้นทุนอุปกรณ์ นายวรวุฒิระบุว่า แบตเตอรี่สำหรับระบบกักเก็บพลังงานยังมีราคาค่อนข้างสูง โดยเริ่มต้นประมาณ 35,000-50,000 บาท และอาจเพิ่มขึ้นถึงหลักแสนบาท ขึ้นอยู่กับขนาดและความจุ เช่น แบตเตอรี่ขนาด 314 แอมป์ ซึ่งมีราคาสูงเกือบแตะหลักแสนบาท ทำให้ประชาชนต้องพิจารณางบประมาณและความจำเป็นในการใช้งานอย่างรอบคอบ

ทั้งนี้ หากเปรียบเทียบระหว่างระบบโซลาร์เซลล์ที่มีแบตเตอรี่สำรองไฟกับระบบออนกริด พบว่าระบบที่มีแบตเตอรี่ต้องดูแลเรื่องการชาร์จ การคายประจุ การควบคุมระบบ และมาตรฐานความปลอดภัยมากกว่า ขณะที่ระบบออนกริดมีรูปแบบการทำงานที่ไม่ซับซ้อนเท่า ภาระการดูแลหลักอยู่ที่การตรวจสอบระบบและทำความสะอาดแผงรับพลังงานแสงอาทิตย์อย่างสม่ำเสมอ

นายวรวุฒิกล่าวทิ้งท้ายว่า การส่งเสริมพลังงานสะอาดเป็นเรื่องที่ดีและเป็นประโยชน์ต่อประเทศ แต่ภาครัฐควรเปิดโอกาสให้ช่างและผู้ประกอบการท้องถิ่นเข้ามามีส่วนร่วมอย่างเป็นรูปธรรมมากขึ้น พร้อมทบทวนเงื่อนไขให้สอดคล้องกับสภาพการประกอบอาชีพของรายย่อย รวมถึงให้ข้อมูลประชาชนอย่างชัดเจนเกี่ยวกับต้นทุน ผลตอบแทน และข้อจำกัดของระบบแต่ละประเภท เพื่อให้ผู้ติดตั้งและประชาชนสามารถตัดสินใจได้อย่างเหมาะสม ไม่ใช่เพียงมุ่งส่งเสริมการติดตั้ง แต่ต้องคำนึงถึงความคุ้มค่าและประโยชน์ที่ประชาชนจะได้รับในระยะยาวด้วย.