ประเด็นถัดมาคือการปรับปรุงแผนศูนย์อพยพหนีภัย โดยนำบทเรียนจากกรณีศูนย์อพยพเขตลาดกระบังที่ตั้งอยู่ในโรงเรียนซึ่งประสบปัญหาน้ำท่วมหนักจนเข้าถึงได้ยาก มาปรับปรุงการกระจายศูนย์อพยพให้เหมาะสม เพื่อไม่ให้ศูนย์อพยพกลายเป็นพื้นที่ประสบภัยเสียเอง โดยต้องพิจารณาองค์ประกอบภายในศูนย์ให้ครบถ้วน ทั้งห้องน้ำ แพทย์ พยาบาล การตั้งศูนย์บัญชาการย่อยหน้างาน และเบอร์ติดต่อฉุกเฉิน รวมถึงจัดทำข้อมูลหน่วยงานและทรัพยากรในพื้นที่ เช่น มูลนิธิ เครื่องจักรกลหนัก เครื่องสูบน้ำ เรือ หรือเจ็ตสกี เพื่อให้สามารถระดมความช่วยเหลือจากภาครัฐและเอกชนได้ทันทีในภาวะฉุกเฉิน ขณะเดียวกัน ต้องเน้นการสร้างความเข้มแข็งให้ชุมชนในการดูแลกลุ่มเปราะบางกว่า 17,000 คนในกรุงเทพฯ

สำหรับแผนปฏิบัติการต่อจากนี้ ผู้ว่าฯ ชัชชาติสั่งการให้ ผอ.เขตเร่งสำรวจพื้นที่ 2 ส่วนหลัก ได้แก่ 1. พื้นที่สาธารณะ เช่น ถนน ตรอก ซอย สถานที่ราชการ โรงเรียน และโรงพยาบาล ที่มีน้ำท่วมขังหรือได้รับผลกระทบจากน้ำท่วมหนัก เพื่อรวบรวมข้อมูลจัดทำฐานข้อมูล Risk Map ชุดใหม่ และ 2. พื้นที่เอกชนหรือหมู่บ้านจัดสรรที่มีความเสี่ยงน้ำท่วมปานกลางถึงหนัก เพื่อให้คำแนะนำในการปรับปรุงคันกั้นน้ำและติดตั้งเครื่องสูบน้ำ รวมถึงพิจารณาแนวทางสนับสนุนงบประมาณจาก กทม. ในแต่ละชุมชนเพื่อลงทุนในมาตรการป้องกันน้ำท่วม นอกจากนี้ ให้สำรวจถนนที่ชำรุดเสียหายและมีประชาชนสัญจรจำนวนมาก เพื่อเร่งซ่อมแซมความเสียหายหลังน้ำท่วม