ชัยภูมิ - ชาวญัฮกุร 3 ตำบลแต่งชุดพื้นถิ่นร่วมแห่หอดอกผึ้งประเพณีมอญโบราณ รับเทศกาลสงกรานต์และการละเล่นพื้นถิ่นคึกคัก ชวนชิม "ขนมลิ้นหมา" ขนมพื้นถิ่นใน อ.เทพสถิต จ.ชัยภูมิ รสชาติหวานมันอร่อย ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 13-14 เม.ย.69

อำเภอเทพสถิต จัดกิจกรรมส่งเสริมประเพณีวัฒนธรรมแห่หอดอกผึ้งพร้อมการแสดงของชาวญัฮกุร กลุ่มชาติพันธุ์มอญโบราณสืบเชื้อสายมาจากสมัยทวารวดีของ 3 ตำบล ณ บ้านสะพานหิน หมูที่ 2 ตำบลโป่งนก อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ ชาวญัฮกุรใน3ตำบล ได้ร่วมจัดขบวนแห่หอดอกผึ้ง สีเหลืองอร่าม เพื่ออุทิศบุญส่วนกุศลให้ผู้ล่วงลับไปแล้วซึ่งสะท้อนความเชื่อ ความศรัทธาและวัฒนธรรมอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะชนเผ่ามอญโบราณ โดยขบวนที่ 1 ตำบลบ้านไร่ ขบวนที 2ตำบลนายางกลัก ขบวนที่ 3 ตำบลโป่งนก 

โดยมี นายสัมฤทธิ์ แทนทรัพย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 เดินทางมาเป็นประธานในพิธี  ซึ่งมีนายวรวิทย์ นามมหานวล นายอำเภอเทพสถิต องค์การบริหารส่วนตำบลโป่งนก องค์การบริหารส่วนตำบลนายางกลัก องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไร่  กำนัน-ผู้ใหญ่บ้าน ชาวญัฮกุร และ ชาวบ้าน ใน 3ตำบลที่ให้การต้อนรับและร่วมพิธี โดยนาย ณัฐวัฒน์ ด้ายรินรัมย์ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโป่งนก กล่าวรายงานวัตุประสงค์การจัดงานแห่หอดอกผึ้ง ประจำปี 69 จากนั้นประธานก็ได้ทำการเปิดงาน

พร้อมชมการแสดงในชุดที่ 1 เป็นการแสดงของกลุ่มชาติพันธุ์มอญโบราณสืบเชื้อสายมาจากสมัยทวารวดี ตำบลบ้านไร่, ชุดที่ 2 การแสดงของกลุ่มชาติพันธุ์มอญโบราณสืบเชื้อสายมาจากสมัยทวารวดี ตำบลนายางกลัก, ชุดที่ 3 การแสดงของกลุ่มชาติพันธุ์มอญโบราณสืบเชื้อสายมาจากสมัยทวารวดีตำบลโป่งนก  และเยี่ยมชมนิทรรศการการแสดงถึงประเพณี วัฒนธรรมวิถีชีวิตของชาวญัฮกุร ,การละเล่นปะเรเร, สาธิตการเรียน, การสอนภาษาญัฮกุรของตำบลบ้านไร่,สาธิตการทำอาหารคาว-หวานและปราชญ์สมุนไพรชาวบ้านของชาวญัฮกุรตำบลนายางกลัก, การสาธิตปักลายเสื้อพ็อก(ญัฮกุร)และปราชญ์ชาวบ้าน การรักษาผู้ป่วยแบบโบรานของชาวญัฮกุร ตำบลโป่งนก, กิจกรรมการละเล่นพื้นบ้าน/สาธิตการละเล่นขาโถกเถก ของชาวญัฮกุรตำบลบ้านไร่, การละเล่นสะบ้า ของชาวญัฮกุร บ้านสะพานหิน, สาธิตการละเล่นนางนกเอยของชาวญัฮกุร ตำบลนายางกลัก, การก่อเจดีย์ทราย, การประกวดธิดาชาวญัฮกุร และประกาศผลการแข่งขันและการมอบรางวัลในการแข่งขันต่าง ๆ 

ประวัติและความเป็นมาที่สำคัญ   เชื้อสายมอญโบราณ: จากการศึกษาทางภาษาศาสตร์ของ เจราร์ด ดิฟโฟลธ (Gérard Diffloth) พบว่าภาษาญัฮกุรเป็นภาษาในสาขามอญ (Monic) ที่ใกล้เคียงมากกับภาษามอญสมัยทวารวดี (Old Mon) ทำให้เชื่อว่าชาวญัฮกุรเป็นทายาทที่สืบเชื้อสายมาจากประชากรในสมัยทวารวดี ที่มาของชื่อ: คำว่า "ญัฮ" หมายถึง กลุ่มชน และ "กุร" หมายถึง ภูเขา คำว่า "ญัฮกุร" จึงแปลว่า "คนภูเขา" ซึ่งสอดคล้องกับวิถีชีวิตที่อาศัยอยู่บนที่สูง ถิ่นที่อยู่ดั้งเดิม: ชาวบนหรือญัฮกุรเป็นกลุ่มคนที่ตั้งถิ่นฐานในพื้นที่มานานแล้ว ก่อนที่กลุ่มคนที่พูดภาษาตระกูลไท-กะได (เช่น ชาวไทย) จะเข้ามาครอบครองพื้นที่