นายชานนท์ กล่าวต่อว่า แรงจูงใจในการก่อเหตุว่า ย้อนกลับไปเมื่อต้นเดือนพฤศจิกายน 2568 ตนเพิ่งพ้นโทษออกจากเรือนจำในคดีลักทรัพย์ หลังต้องโทษจำคุกมานานกว่า 10 ปี ภายหลังจากได้รับการปล่อยตัว ตนได้รับเงินมรดกจากแม่ซึ่งเก็บไว้ให้ก่อนเสียชีวิต เป็นจำนวนเงินประมาณ 2,000,000 บาท โดยน้องสาวเป็นผู้นำเงินมาให้

หลังจากนั้นตนได้นำเงินดังกล่าวเดินทางไปที่ประเทศลาว ไปยัง คิงส์โรมัน กาสิโน (Kings Romans Casino) บริเวณเชียงแสน เนื่องจากก่อนหน้านี้ขณะอยู่ในเรือนจำ ได้มีการพูดคุยกับเพื่อนผู้ต้องขังว่าจะไปใช้ชีวิตอยู่ในกาสิโน และหาช่องทางทำมาหากินที่นั่น โดยเพื่อนในเรือนจำได้แนะนำให้รู้จักกับบุคคลชื่อ “ไหม” ซึ่งเป็นชาวลาว

ตนจึงแบ่งเงินออกเป็นสองส่วน โดยส่วนแรกนำไปลงทุนกับบุคคลชื่อไหม ด้วยการปล่อยเงินกู้ภายในกาสิโน เพื่อหวังรับดอกเบี้ย ส่วนอีกครึ่งหนึ่งเก็บไว้ใช้ส่วนตัว แต่สุดท้ายได้นำไปเล่นการพนันจนเงินหมด ด้วยความโลภและความประมาท ประกอบกับตนมีโรคประจำตัวหลายโรค ทั้งความดันโลหิตสูง เบาหวาน และโรคซึมเศร้า ทำให้ขาดการไตร่ตรองอย่างรอบคอบ จึงตัดสินใจกลับมาก่อเหตุลักทรัพย์ดังกล่าว

ภายหลังจากก่อเหตุแล้ว ตนได้นำทองคำรูปพรรณของกลางกลับไปที่คิงส์โรมัน กาสิโน และมอบทองคำทั้งหมดน้ำหนักประมาณ 20 บาท ให้กับบุคคลชื่อไหม คิดเป็นมูลค่าประมาณ 1.5 ล้านบาท ก่อนจะนำเงินดังกล่าวไปลงทุนต่อ รวมเป็นเงินที่อยู่กับบุคคลชื่อไหม ประมาณ 2.5 ล้านบาท

อย่างไรก็ตาม หลังจากผู้เสียหายได้นำเรื่องดังกล่าวไปร้องเรียนกับสื่อมวลชนและมีการนำเสนอข่าวออกไปช่วงต้นเดือนมกราคม 2569 ตนไม่สามารถติดต่อบุคคลชื่อไหมได้อีก ถูกบล็อกทุกช่องทางการติดต่อ พยายามติดต่อกลับหลายครั้งแต่ไม่สามารถติดต่อได้

นายชานนท์ กล่าวต่ออีกว่า ภายหลังถูกจับกุม ตนมีความตั้งใจอยากช่วยผู้เสียหายนำของกลางกลับมาคืนทั้งหมด แต่ไม่สามารถติดต่อบุคคลดังกล่าวได้จริง พร้อมทั้งยอมรับผิดและกล่าวขอโทษผู้เสียหายต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น โดยแรงจูงใจส่วนหนึ่งมาจากนิสัยส่วนตัวที่ชอบ “เสพแสวงหาความตื่นเต้นเร้าใจ” ซึ่งตนเองก็ยอมรับว่าเป็นเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น พร้อมขอให้สังคมและสื่อมวลชนเข้าใจ และยืนยันว่าเรื่องราวทั้งหมดที่เล่าเป็นความจริง ไม่ได้แต่งขึ้น พร้อมอ้างว่าตนมีบัตร VIP ของคิงส์โรมัน กาสิโน ซึ่งผู้ที่จะได้รับบัตรดังกล่าวต้องเป็นบุคคลที่มีฐานะและภาพลักษณ์ดี