ภาพลักษณ์ของทั้งอัยการ และการท่าเรือจึงถดถอยลง อย่างหนัก และยังซ้ำเติมหนัก ขึ้นเมื่ออัยการ อุทธรณ์จำเลย ที่เสียชีวิตไปแล้ว ยิ่งตอกย้ำ ความผิดพลาดเชิงกระบวนการแบบหลีกเลี่ยงไม่ได้ คดีละเมิด 46 คน -เงามืดจากคดีอาญาที่สะท้อนเรื่องเดียวกัน ก่อนอัยการจะยกกำลังมา ช่วยการท่าเรือในคดีละเมิดผู้เสียหาย 46 คนได้เดินทางไปหา อัยการสูงสุด (อสส.)เพื่อขอความเป็นธรรมและร้องว่าอย่าส่งอัยการมาช่วยการท่าเรือในคดีละเมิด เพราะเป็นคดีที่เกิดจากการ"กลั่นแกล้งผู้บริสุทธิ์"

แต่ผลที่ได้คือตรงกันข้าม... เหมือนยิ่งยั่วยุให้ อัยการยก ทัพมาสู้แบบเอาเป็นเอาตาย เพื่อรักษา 'ศักดิ์ศรีองค์กร'

มากกว่าความถูกต้องของคดี อัยการตอบสังคมไม่ได้ เหตุใด 34 คนจึงถูกฟ้องทั้งที่ศาลยกฟ้องหมด คำถามที่อัยการยังไม่มีคำตอบคือ เมื่อศาลคดีทุจริตฯ ยกฟ้องจำเลยทั้งหมด 34 คนอย่างไร้ข้อสงสัย เหตุใดอัยการจึงยังเดิน หน้าไล่ฟ้องต่อจนถึง

อุทธรณ์? และเมื่อคดีละเมิด 46 คนมีต้นกำเนิดจากการกระทำที่ทำร้ายผู้บริสุทธิ์ใน คดีพิเศษเหตุใดอัยการจึงยังเข้ามาเป็นทัพหน้าให้การท่าเรือ? การสู้คดีด้วยข้ออ้างว่า"คดีละเมิดขาดอายุความ" หรือ“เป็นฟ้องซ้ำกับคดีแรงงาน"ยิ่งทำให้ภาพลักษณ์องค์กรตกต่ำลง เพราะสังคมเห็นชัดว่ากำลังปกป้องการท่าเรือมากกว่าปกป้องความ ยุติธรรม

   การท่าเรือเริ่มรู้ตัวว่าศึกนี้สู้ไม่ได้ - จึงอยากยอมความ ในเวทีศาลเมื่อวาน การท่าเรือแสดงท่าที "ยอมความ" อย่างชัดเจน เพราะรู้ว่าหากดื้อสู้ โอกาสแพ้สูงมาก , ต้องจ่ายค่าเสียหายอยู่ดี , ผู้บริหารจำนวนมากอาจถูกลากไปเบิกความ เสี่ยงต่อคดีเบิกความเท็จ

  การยอมความจึงเป็นทางออกที่ "เจ็บน้อยที่สุด"สำหรับการท่าเรือ แต่ท่าทีนี้กลับทำให้อัยการที่ ยกกำลังมาถึง 11 คน ไม่พอใจ เพราะการยอมความ เท่ากับยอมรับโดยปริยายว่า 34 คนในคดีพิเศษก็ถูกกลั่น แกล้งเช่นกัน

  เมื่อมองภาพรวม - คดี 34 คน และคดี 46 คน คือเรื่องเดียวกัน ต่างกันแค่กฎหมาย คดี 34 คน = กฎหมายอาญา , คดี 46 คน = กฎหมายแพ่ง แต่ "รากของปัญหา" คือเรื่อง เดียวกันคือการกระทำที่ทำร้ายผู้บริสุทธิ์