จากการตรวจสอบภาพจากกล้องวงจรปิดภายในร้าน ซึ่งบันทึกเหตุการณ์ไว้เมื่อวันที่ 2 ก.พ. 69 เวลาประมาณ 16.25 น. พบชายต้องสงสัยคือ นายอริยวรรต เดินเข้ามาภายในร้าน โดยสวมหมวกแก๊ปสีน้ำเงิน เสื้อคอปกแขนยาว และกางเกงขาสั้น ก่อนจะเดินไปยังด้านข้างและหลังร้าน โดยทำการใช้มีดงัดประตูร้านที่ล็อกอยู่ ทำการรื้อค้นสิ่งของ จากนั้นหยิบร่มมากางเพื่ออำพรางใบหน้าจากกล้องวงจรปิด แล้วเดินเข้าไปบริเวณเคาน์เตอร์ ก่อนหยิบเงินสดจำนวน 7,000 บาท ที่วางบูชาอยู่บน “นางกวัก” ข้างเคาน์เตอร์ แล้วหลบหนีออกจากร้านขึ้นรถจักรยานยนต์ขับหลบหนีไป

นายอริยวรรต ให้การรับสารภาพว่า ตนทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟในร้านได้ประมาณ 15 วัน โดยจำไม่ได้แน่ชัดว่าเริ่มทำงานตั้งแต่เมื่อใด  หลังจากวันที่ 2 ก.พ.69 วันที่ตนก่อเหตุ ทางร้านให้พักการทำงานชั่วคราว ซึ่งตนทราบดีถึงสาเหตุว่าเกิดจากการลักทรัพย์ภายในร้าน ก่อนเกิดเหตุครั้งนี้ตนมีภาระต้องส่งเงินให้แม่ ประกอบกับติดการพนันออนไลน์ จึงตัดสินใจก่อเหตุ เนื่องจากรู้เส้นทางเข้า–ออกของร้านเป็นอย่างดี

ส่วนของกลางวิทยุสื่อสารนั้น ตนได้เอาวิทยุสื่อสารติดตัวออกมาด้วยหลังเลิกงานของวันที่ 1 ก.พ.69 ตนได้ขอกลับบ้านก่อนในเวลาประมาณ 22.00 น. อ้างว่าปวดศีรษะ ทั้งที่ร้านปิดจริงเวลาประมาณ 23.30 น. ก่อนจะมาก่อเหตุลักทรัพย์ในวันถัดมา( 2 ก.พ.69) ได้เงินสดจำนวน 7,000 บาท 

นายอริยวรรต  กล่าวทั้งน้ำตาว่า แรงจูงใจหลักมาจากการติดการพนันและความจำเป็นต้องหาเงินส่งให้แม่  จึงเลือกก่อเหตุเพื่อหวังได้เงินเพียงอย่างเดียว ไม่มีสาเหตุอื่น ตนยอมรับว่านายจ้างเป็นคนดี แต่ตนคิดได้ช้าเกินไป และรู้สึกสำนึกผิด พร้อมกล่าวขอโทษ“พี่เอม” ซึ่งเป็นนายจ้างที่ดีมากๆ 

สำหรับเงินสดจำนวน 7,000 บาทที่ได้มา ตนนำไปซื้อนาฬิกา 200 บาท ซื้อยาบ้า 1,500 บาท และซื้อกระเป๋าสตางค์ราคา 200 บาท ส่วนเงินที่เหลือได้นำไปเล่นเกมสล็อตออนไลน์จนหมด พร้อมยอมรับชะตากรรมจากการกระทำของตน และยืนยันว่าจะไม่ก่อเหตุในลักษณะนี้อีก

ด้าน น.ส.เอ (นามสมมุติ) มารดาของผู้ก่อเหตุ เปิดใจทั้งน้ำตาว่า ลูกชายเคยเล่าให้ฟังว่าได้งานทำที่ร้านดังกล่าวและเจ้านายเป็นคนดี ตนจึงบอกให้ตั้งใจทำงาน ทำตัวให้ดีเพื่อให้ผ่านช่วงทดลองงาน โดยคาดว่าลูกชายเริ่มทำงานราววันที่ 20–31 ธันวาคม 2568 และทำงานได้ประมาณ 11 วัน เรื่องเงินนั้น ตนให้ลูกติดตัวไว้ใช้วันละ 1,000 บาท ส่วนที่เหลือให้นำมาให้แม่เก็บไว้ ไม่ได้นำไปใช้จ่ายอย่างอื่น

ในวันหนึ่งลูกชายโทรศัพท์มาขอให้ไปรับเงินเวลาประมาณ 20.30 น. แต่ตนไม่ได้ไปเพราะระยะทางไกล จึงบอกว่าจะไปรับที่บ้านในวันถัดไป พร้อมบอกลูกว่าไม่เป็นไร หากไม่ให้แม่ก็ได้ แต่ลูกชายตอบกลับว่าจะหาเงินมาให้ ซึ่งตนก็ไม่แน่ใจว่านี่จะเป็นชนวนของเหตุการณ์หรือไม่ โดยลูกชายอาศัยอยู่กับตายาย ส่วนตนพักอยู่ห้องเช่าอีกแห่งหนึ่ง

ภายหลังเกิดเหตุ ตนเพิ่งมาทราบเรื่อง เนื่องจากสังเกตว่าลูกชายไม่ไปทำงานติดต่อกันหลายวัน กระทั่งสองวันก่อนหน้านี้ ยายโทรศัพท์มาแจ้งว่าหัวหน้างานเดินทางมาที่บ้านและเล่าให้ฟังว่าลูกชายก่อเหตุลักทรัพย์ วันถัดมาลูกสาวเห็นโพสต์ในโซเชียลจึงนำมาให้ดู ขณะที่ลูกชายไม่เคยบอกเรื่องดังกล่าวด้วยตนเอง เพราะเป็นคนกลัวและรู้ว่าตัวเองทำผิด ทั้งที่นายจ้างเคยให้โอกาส หากได้เข้าไปพูดคุยกันก่อน เรื่องอาจไม่บานปลายเช่นนี้