จากการสอบถาม ผู้ต้องหารับสารภาพว่า เมื่อประมาณต้นปี พ.ศ. 2566 ตนเองได้โพสต์หางานทำผ่านเฟซบุ๊ก จากนั้นได้มีหญิงไม่ทราบชื่อติดต่อมาชักชวนให้ไปทำงานเป็นแอดมินที่เมืองปอยเปต ประเทศกัมพูชา จากนั้นตนเองจึงตกลงและได้เดินทางออกนอกประเทศผ่านช่องทางธรรมชาติ เพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจคนเข้าเมือง เมื่อข้ามไปแล้วได้ถูกนำตัวไปยังหลายพื้นที่ในประเทศกัมพูชา อาทิ เมืองปอยเปต เมืองสีหนุวิลล์ เมืองโอเสม็ด เป็นต้น ก่อนจะทราบภายหลังว่า งานดังกล่าวที่ถูกชักชวนนั้น แท้จริงเป็นการทำงานในแก๊งคอลเซนเตอร์

โดยในสถานที่ตั้งของแก๊งคอลเซ็นเตอร์ในกัมพูชาที่ตนทำงานนั้น พบว่ามีแรงงานที่ถูกควบคุมตัวไว้ทั้งผู้สมัครใจและไม่สมัครใจ รวมประมาณกว่า 40–50 คน ขบวนการดังกล่าวมีการแบ่งหน้าที่กันทำเป็นสายต่างๆ เพื่อโทรศัพท์หลอกลวงเหยื่อ โดยตนเองได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เป็นคอลเซ็นเตอร์สายหนึ่ง คอยโทรศัพท์ไปสร้างความน่าเชื่อถือกับเหยื่อ เพื่อข่มขู่ให้เหยื่อเกิดความหวาดกลัวและหลงเชื่อ ก่อนจะโอนสายต่อให้คนทำหน้าที่สายถัดไป โดยมีคนจีนเป็นผู้ควบคุมการทำงาน และยังมีผู้ดูแลระบบหลังบ้านด้วย ส่วนตนเองนั้นได้รับค่าตอบแทนเป็นค่าคอมมิชชันในอัตรา 6 เปอร์เซ็นต์ของเงินที่หลอกลวงได้จากเหยื่อ รวมตลอดระยะเวลา 3 เดือนแล้ว ประมาณ 90,000 - 100,000 บาท