ต่อมา วันที่ 29 ตุลาคม 2568 ทางครอบครัวเห็นแผลที่ผ่าตัดคุณพ่อเปียกแฉะไม่แห้งสนิท จึงพา ไปที่คลินิกหมอใกล้บ้านเพื่อให้ดูอาการ ทางคลินิกแจ้งว่าควรจะต้องรีบพาไปให้แพทย์ที่ผ่าตัดของโรงพยาบาลรักษาจะดีกว่า ตนกับคุณแม่และน้องสาว รีบนำตัวคุณพ่อเดินทางไปที่โรงพยาบาลเดิมอีกครั้ง แต่ไม่พบแพทย์เจ้าของไข้ที่ผ่าตัดคุณพ่อในครั้งแรก คุณพ่อต้องนอนรออยู่ที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลนานกว่า 6 ชั่วโมง จนคุณแม่ต้องออกมาบอกกับตนว่า พ่อหายใจไม่ออกทรมานมากและยังเจ็บที่แผลผ่าตัดด้วย ซึ่งตอนนั้นพบว่าบาดแผลจากผ่าตัดมีลำไส้ทะลักออกมา ครอบครัวตนตกใจมากจึงขอร้องให้ทางโรงพยาบาลรีบเร่งช่วยเหลือ จนกระทั่งมีหมออีกคนหนึ่งมาทำการผ่าตัดให้คุณพ่อ แต่สุดท้ายคุณพ่อก็มาเสียชีวิต ในตอนเช้าของวันที่ 30 ต.ค.68 โดยทางโรงพยาบาลแจ้งว่าเสียชีวิตเพราะหัวใจวาย

น.ส.อุ้ม เล่าต่อด้วยน้ำตาน้องหน้าปล่อยเสียงโฮว่า ทีแรกครอบครัวก็ตั้งใจจะนำคุณพ่อไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลจุฬา แต่เราก็เชื่อและไว้ใจโรงพยาบาลแห่งนี้ที่อยู่ใกล้บ้าน การนำคุณพ่อไปรักษา ก็หวังว่าจะหายและกลับมาเลี้ยงหลานที่บ้าน พ่อคุณพ่อรักหลานมาก (ลูกของนางสาวอุ้ม) ไม่คิดว่าแทนที่คุณพ่อจะได้กลับมาเลี้ยงหลาน ครอบครัวกลับต้องไปนำร่างและก็รูปถ่ายคุณพ่อออกมาจากโรงพยาบาลแทน แถมขณะนี้ทางโรงพยาบาลก็ไม่ยอมชี้ชัด หรืออธิบายให้ ครอบครัวได้ทราบถึงการเสียชีวิตของคุณพ่ออย่างแท้จริง แม่กับตนและน้องสาวรู้สึกกางขา กับการเสียชีวิตของคุณพ่อเป็นอย่างมาก หากคุณพ่อไม่นอนรอถึง 6 ชั่วโมงและทางคุณหมอมาใส่ใจดูแลสักนิด พ่อของตนก็คงไม่เสียชีวิตในสภาพแบบนี้

ด้าน ทนายรณณรงค์ กล่าวทั้งน้ำตาที่ซึมว่า เห็นว่าจะมีการพูดคุยกับทางโรงพยาบาลในวันจันทร์นี้ ทางญาติยังติดใจและจะไปยืนกันหน้าโรงพยาบาลและให้คุณหมอออกมาตอบมาชี้แจง เพราะใบ มรณะบัตรบอกว่าเป็นหัวใจ แต่แผลที่เห็นคือไส้ไหล เรื่องนี้ต้องได้รับความจริงประเด็นที่ต้องไปรอถึง 6 ชั่วโมง ถึงจะได้รับการผ่าและเกิดความผิดพลาดของโรงพยา บาล นี่ดีนะที่ญาติมีการถ่ายภาพไว้บ้าง ไม่งั้นคงจะไม่มีหลักฐานอะไรเลย ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 291 ผู้ใดกระทำการประมาทในการกระทำอันเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย ต้องระวังโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี ปรับไม่เกิน 200,000 บาทหรือทั้งจำทั้งปรับ