สังคมหมอข่าว : ศธ.ประกาศนโยบายชัดเน้นความปลอดภัย“ปักหมุด ชี้เป้า เฝ้าระวัง” แล้วทำไมเด็กจึงมีพฤติกรรมก้าวร้าวในสังคมปัจจุบัน ?!?

สื่อทั่วโลกประโคมข่าวเหตุเด็กนักเรียนก่อเหตุใช้อาวุธปืนยิงปู่-ย่าในบ้านพัก ก่อนไปโรงเรียนกราดยิงครูดับ 8 บาดเจ็บอีกร่วม 32 ราย เมื่อเช้าวันที่ 7 สิงหาคม 69 งานนี้ผู้บริหารสูงสุดและรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องกำลังหาสาเหตุการเยียวยาผู้บาดเจ็บและเสียชีวิต !!

ประเด็นและสาเหตุจริงๆนั้นอาจจะบอกไม่ได้แน่นอนว่าเกิดจากอะไร อย่าลืมว่าสังคมปัจจุบันการเสพสื่อจากโซเซียลมีผลกับเด็กอยากที่จะปฏิเสธ โทรศัพท์มือถือคือปัจจัยต้นเหตุของปัญหาหนึ่ง พฤติ กรรมการเลียนแบบ ที่ทุกฝ่ายลืมไปนานแล้ว ไม่รู้จะแก้หรือป้องกันมิให้เด็กและเยาวชนเข้าไปเกี่ยวข้องได้อย่างไร จนทุกคนถือว่าเป็นสิ่งจำเป็นและเรื่องปกติที่ไม่มีใครจะหยุดหรือห้ามเล่นได้

มากันที่หนองบัวลำภู กันบ้าง กับเหตุกราดยิง 36 ศพ ไปเมื่อ 4 ปีก่อน แต่ก็อย่างว่านั้นหละเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปีนั้น หลายฝ่ายบอกว่าอย่าไปมองย้อนประเด็นปัญหานั้น ลืมเถอะหรือให้มันผ่านไปซะ นี่คือคนไทย (ลืมง่าย) แต่มีประเด็นหนึ่งมีเหตุมาจากตัวเลข เห็นแล้วตกใจเมื่อในที่ประชุมคณะอนุกรรมการสุขภาพจิตจังหวัดหนองบัวลำภู เปิดเผยตัวเลขเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 69

สถานการณ์ที่น่าตกใจเมื่อพบว่ามีนักเรียนจากโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งของอำเภอศรีบุญเรือง พบว่ามีเด็กนักเรียนกลุ่มเสี่ยงสูงในระบบเฝ้าระวัง 20 ราย ในจำนวนนั้นมีประวัติทำร้ายตนเองชัดเจนรวม 40 ครั้งเป็นเด็กอายุ 13-17 ปี พบว่านักเรียนภาวะเสี่ยงฆ่าตัวตายสูง 78 ราย ซึมเศร้ารุนแรง 52 ราย ภาวะเครียดสูง 163 ราย และอื่นๆอีก 119 ราย

จากตัวเลขดังกล่าวข้างต้น มีปัจจัยมาจากการกระตุ้น ปัจจัยเสี่ยง ปัจจัยป้องกัน และสัญญาณเตือนที่ผู้ปกครองและครูผู้บริหารโรงเรียนต้องรับรู้ และต้องแก้ไขร่วมกัน ถามว่าปัญหามาจากอะไร ปัจจัยหลักที่พบมากที่สุดคือ ปัญหาด้านครอบครัว ปัญหาการถูกกลั่นแกล้ง(บูลลี่)ปัญหาโรคซึมเศร้าและสุขภาพจิต การเลียนแบบพฤติกรรมจากสื่อโซเซียล ปัญหาการเข้าถึงอุปกรณ์การทำร้ายตนเอง ปัญหาทักษะการจัดการอารมณ์ ปัญหาเศรษฐกิจและสังคม ฯลฯ

ที่ผ่านมาเด็กนักเรียนถูกกระทำจากคนในครอบครัวและคนรอบข้าง บาดเจ็บและเสียชีวิต แล้วกระทรวงศึกษาธิการได้มีการประกาศนโยบายเรื่องความปลอดภัยทั้งในและนอกสถานศึกษา แต่ผลลัพภ์กลับไม่มีอะไรเป็นหลักประกัน ทำไมโรงเรียน ครูประจำชั้น ลืมเรื่องนี้แล้วหรือ ที่ผ่านมาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนมันน่าจะช่วยได้ หรือว่าตอนนี้ขี้เกียจทำ การเยี่ยมบ้านนักเรียนเคยคิดจะทำให้เห็นเป็นรูปธรรมกันบ้างมั้ย ?!?

สุดท้ายครูแนะแนว ปัจจุบันทำหน้าที่อะไร หากมีระบบดูแลนักเรียน กระบวนการร่วมกันป้องกันทั้งในโรงเรียนและที่บ้านก็จะเป็นเกราะป้องกันปัญหาดังกล่าวข้างต้นได้ จริงไม่จริงถามว่าโรงเรียนทำแล้วหรือยัง อย่าไปชี้ปัญหามาจากครอบครัวของเด็กด้านเดียว อย่าลืมว่าปัญหาเกิดขึ้นก็มาจากครอบครัว สังคม และสถาบันการศึกษา เคยคิดมั้ยหน่วยงานทางการศึกษาต้องปักธงกันทั้งระบบนั้นคือ “ปักหมุด ชี้เป้า เฝ้าระวัง” ว่าเด็กคนนั้นชีวิตและความเป็นอยู่ที่บ้านเขาอยู่ในสภาวะสิ่งแวดล้อมอย่างไร เขามีปัญหาอะไร รีเซ๊คกันหน่อยสิ...งานนี้ไม่รู้จะฝากใคร เบื้องต้นฝากพ่อเมืองลุ่มภู ในฐานะประธาน กศจ. หนองบัวลำภู ก็แล้วกัน !!.

สุภัชรกานต์ แก้วสิงห์ รายงานข่าวจากจังหวัดหนองบัวลำภู